ความทรงจำสีจางนี้เป็นเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยเลยเพราะเกิดขึ้นจากตัวเอง

ตอนสมัยนั้น ป. 5 หลังจากเลิกเรียนพิเศษนังมั่งก็จะชวนไปกินไอติมที่หลังโรงเรียน

555+ แก๊ก แก๊ก ๆ ๆ ๆ ๆ

เสียงที่ตักไอติม อิอิ

เอาแล้ว อีต่อเย็นนี้ แก๊ก ๆ ๆ

ก็จะเป็นเสียงที่รู้กันว่าเย็นนี้ไปกินไอติม 555+

พอไปถึง ไม่วื้อกินหรอก ไปยืนเล่นที่ตักไอติมซ๊ะงั้น เจ้าของร้านค้าก็ดุว่าเราเป็นเด็ก

ไม่อยากจะว่า 555 + แก๊ก ๆ ๆ พอเค้ามีลูกค้าก็ไม่ให้ขายเอาที่ตักอติมเค้ามาเล่น

จนเจ้าของร้านนั้นคงเซ็งเลยอ่ะ คงคิดในใจ "อีเด็กบ้า"

ประจำ จะเป็นที่รู้กันว่า แก๊ก ๆ ไว้วันหลังมีเรื่องต๊อง ๆ จามาเล่าให้ฟังกันอีก