อย่างที่บอกอ่ะ

ทีแรกหนูก็ไม่คิดไรมาก ใครมาคุยก็คุย...ไม่จิงจังหรอก

ที่คุย ๆ กันก็ประมาณ 3 - 4 คนอ่ะ

แต่พอไอคนนี้เข้ามาอ่ะ...ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนทีแรกก็รู้สึกเฉย ๆ หรอก

เหมือนคนอื่นทั่วไปอ่ะนะ แต่ว่าคำพูดที่มันบอกหนูมาอ่ะสิ่ ทุกอย่างก็เร่มเปลี่ยนไป

คนที่หนูคุยด้วยก้เริ่มห่าง ๆ ๆ จนสุดท้ายเลิกคุยกัน เลิกคบกัน

ตั้งแต่หนูจิงจังกับไอโด่ง หนูก็อธิบายไม่ได้นะว่าเป็นเพราะอาราย

มันก็ไม่ได้ดูดี แต่ว่ามันกวน หนูชอบที่มันกวนตีนอ่ะค่ะ...อิอิ

แต่ก่อนมันโทรหาหนูวันนึง 8-9 รอบ

มาเดี๋ยวนี้ดิ่ นอกจากมันจาไม่โทรแล้ว ยังบังคับให้หนูโทรหามันอีก

แล้วเป็นไงคำว่า...ห่าง ๆ กันหน่อยเหอะ...

มันทิ่งแทงหัวใจหนูมาก หนูยอมรับเลยว่าหนูรักมันจิง ๆ

หนูรู้แล้วว่าทำไมเวลาคนเลิกกันแล้วถึงเป็นแบบนั้น

รักมาก...เจ็บมาก...นี่คือเรื่องจิง...คนที่ยังไม่มีความรักที่จิงจังอาจยังไม่เข้าใจหรอก

แล้วพอมีมั่งก็จารู้เอง ตลอกเวลา 4 ปีที่ผ่านมาไม่มีความหมายเอาซ๊ะเลย...

หนูเสียใจมากค่ะ...

สุดท้ายนี้หนูอยากบอกทุกคนว่า...รักตัวเองให้มาก ๆ จิงจังกับคนที่จิงใจ

อย่ารอให้รักเค้าไปมากกว่านี้เลือกคนที่จิงจัง...และรักเค้าให้มาก...

หนูเสียใจค่ะที่เลิกกับมัน...แต่ก้ยังดีที่ไม่รักมันไปมากกว่านี้

กำลังซึ้งอ่ะค่ะ...ไปอวกได้น๊ะค๊ะ